ആയുര്വേദം എന്ന ശാസ്ത്രം ഒരു ജീവിതരീതിയും സംസ്കാരവുമായി ആയിരുന്നിരിക്കണം പണ്ടുണ്ടായിരുന്ന അതിന്റെ ഉപജ്ഞാതാക്കള് ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നത്.
പണ്ട് വിദ്യാഭാസം എന്നു പറയുന്നതു തന്നെ ആയുര്വേദാഭ്യാസം വരെ ആയിരുന്നു എന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞുകേട്ടിട്ടുണ്ട്. പിന്നീടല്ലെ ഇംഗ്ലീഷ് രീതിയിലുള്ള വിദ്യാഭ്യാസം തുടങ്ങിയത്. അതോടു കൂടി പരമ്പരാഗതരീതിയിലുള്ള വിദ്യാഭ്യാസം അവസാനിക്കുകയും ആയുര്വേദ പോലെൂള്ള ശാസ്ത്രങ്ങള് അധഃപതിക്കുവാന് തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു എന്നു പറയാം.
പരമ്പരാഗതരീതിയ്ക്ക് ആയുവേദത്തില് എത്ര പ്രാധാന്യം ഉണ്ട് എന്നു പറഞ്ഞറിയിക്കുവാന് സാധിക്കുകയില്ല. രോഗിയെ പരിശോധിക്കുന്നതും , മരുന്നുകള് സപാദിക്കുന്നതുമുതല് തയ്യാര് ചെയ്യുന്നതു വരെയുള്ള എല്ലാ ക്രമങ്ങളും അച്ഛന്റെ അടുത്തു നിന്നും ചെറുപ്പം മുതല് കണ്ടു പഠിക്കുന്ന മകനു കിട്ടുന്ന പരിശീലനം കോളേജ് വിദ്യാഭ്യാസത്തില് നിന്നും ലഭിക്കുകയില്ല- ഇതിന് ഒരു മറുവശവും കൂടി ഉണ്ട് കേട്ടൊ- ധാരാളം രോഗികളെ എല്ലാ ദിവസവും കാണുവാനുള്ള സൗകര്യം കോളേജില് നിന്നും ലഭിക്കും. എന്നാല് മരുന്നുണ്ടാക്കുന്നതിലുള്ള പരിജ്ഞാനം ആയുര്വേദത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വളരെ പ്രധാനമാണ് -കാരണം ഓരോ രോഗിക്കും വേണ്ട രീതിയിലുള്ള മരുന്നുകള് പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കുന്നതാണ് അല്ലാതെ ഒരു രോഗം ഒരു മരുന്ന് എന്ന രീതിയിലല്ല. ഇതുകൊണ്ടു തന്നെ ആണ് പലപ്പോഹും ഫലപ്രാപ്തിയില്ല എന്ന കുറ്റം ആയുര്വേദത്തില് ആരോപിക്കപ്പെടുന്നത്.
കാടു കയറാതെ ഞാന് പറയുവാന് ഉദ്ദേശിച്ച വിഷയത്തിലേക്കു വരാം. ഒറ്റമൂലി എന്നൊരു ബ്ലോഗ് ശ്രീ സുമേഷ് തുടങ്ങിയല്ലൊ. ഒറ്റമൂലി അല്ലെങ്കിലും എന്റെ അനുഭവത്തില് ചിലര്ക്കെങ്കിലും ഉപകാരപ്പെടുമെന്നു തോന്നുന്ന ഒരു കാര്യം ഇവിടെ പറയട്ടെ.
ഞാന് ആയുര്വേദം പഠിക്കുന്ന കാലം. ഇപ്പോള് ഡോ സൂരജ് ചിന്തിക്കുന്നതുപോലെയോ ഒരുപക്ഷേ അതിലധികമോ ആയ തീവ്രത പഠനവിഷയത്തില് കൊണ്ടു നടക്കുന്ന കാലം. പലപ്പോഴും ആയുര്വേദത്തെയും പലപ്പോഴും ആധുനിക വൈദ്യത്തേയും പുകഴ്തുകയും ഇകഴ്തുകയും ചെയ്യേണ്ടി വരുന്ന അനുഭവങ്ങള് കണ്ട കാലം.
ഞങ്ങള് പഠിച്ചിരുന്ന കോളേജില് ഒരു ധര്മ്മാശുപത്രി ഉണ്ട് അതില് ഒരു ആധുനിക വൈദ്യവിദഗ്ധനായ ഡോക്ടറും ഉണ്ട്.
ഇടയ്ക്കിടക്ക് ആ ഡോക്ടറുടെ അടുത്തുനിന്നും ആധുനിക വൈദ്യത്തിലുള്ള ക്ലാസുകളും അനൗദ്യോഗികമായി ഞങ്ങള് തരപ്പെടുത്താറുണ്ടായിരുന്നു. സമീപവാസികളായ ഗ്രാമീണര്ക്ക് സൗജന്യമായ ചികിലസ നല്കുന്ന ഏകദേശം 50നടുത്ത് ബെഡ്ഡുകളുള്ള ആശുപത്രിയായിരുന്നു അത്.
ഞങ്ങള്ക്കെന്തെങ്കിലും acute അസുഖങ്ങള് ഉണ്ടായാല് അദ്ദേഹത്തിനടുത്തു നിന്നും ചികില്സ എടുക്കുമായിരുന്നു. അല്ലാതെ ആയുര്വേദം വലുത് ആധുനികം വലുത് എന്ന രീതിയിലുള ഒരു തര്ക്കവും അവിടെ ഉണ്ടയിരുന്നില്ല.
ആയിടക്ക് എന്നെ വല്ലാതെ അലട്ടിയിരുന്ന ഒരസുഖമായിരുന്നു Tonsillitis (ഞാന് മുമ്പ് ഒരു കമന്റില് അതിനെ കുറിച്ചെഴുതാനുണ്ടയ കാരണവും മറ്റൊന്നല്ല)
വളരെയധികം പ്രാവശ്യം അതിന് ഗുളികകളും ഇഞ്ജെക്ഷനും എല്ലാം എടുത്ത് ഞാനും , എന്നെ ചികില്സിച്ച് ചികില്സിച്ച് ഡോക്ടരും പരവശരായി.
അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം അദ്ദേഹം എനിക്ക് tonsillectomy-operation വിധിച്ചു. ഞാന് ഭയന്നു പോയി എന്നു പ്രത്യേകിച്ചുപറയേണ്ട ആവശ്യമില്ലല്ലൊ. കുത്തിവയ്പ്പെടുക്കുന്നഭാഗത്തേക്കു നോക്കുവാന് പോലും ധൈര്യമില്ല അന്ന് പിന്നല്ലേ Operation
ഹോസ്റ്റലില് എത്തി എന്റെ അടുത്ത മുറിയില് താമസിക്കുന്ന സുഹൃത്തിനോട് വിവരം പറഞ്ഞു.
അദ്ദേഹം എന്നെ സമാധാനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു- "പണിക്കരേ, താന് ദേ ഈ ഒരു എണ്ണ കാച്ചി തലയില് തേക്കുക. എനിക്കിതുപോലെ Tonsilitis വന്ന് operation നിര്ദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട് ആശുപത്രിയില് admit ആകുന്നതിനു മുമ്പ് പള്ളിയില് പ്രാര്ത്ഥിക്കുവന് പോയി അവിടെ വച്ച് അച്ചന് പറഞ്ഞു അടുത്തുള്ള ഒരു സ്വാമിയെ കാണുവാനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉപദേശം കഴിഞ്ഞ് ആശുപത്രിയില് പോയാല് മതിയെന്നും. അതനുസരിച്ച് അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടു അദ്ദേഹം എനിക്കു പറഞ്ഞു തന്ന യോഗമാണിത്. ഞങ്ങള് തിരികെ വീട്ടില് പോയി ആ എണ്ണ കാച്ചി തേച്ചു. ഞാന് പിന്നീട് operation ചെയ്തില്ല. അതുകൊണ്ട് താനും ഇതൊന്ന് പരീക്ഷിക്കുക. ശരിയായില്ലെങ്കില് പിന്നീട് ആലോചിച്ചാല് മതി" എന്ന്.
ഞാന് ആ യോഗം കാച്ചി, പറഞ്ഞതുപോലെ ഉപയോഗിച്ചു. ഇപ്പോഴും ഒരു ചെറുനെല്ലിക്ക വലിപ്പത്തില് എന്റെ രണ്ടു Tonsiലുകളും നിലനില്ക്കുന്നു, പക്ഷെ ശല്ല്യക്കാരല്ല. സാധാരണ ഒരാരോഗ്യമുള്ള മനുഷ്യനുള്ളതിനപ്പുറം ബുദ്ധിമുട്ടുകള് അവയെ കൊണ്ട് എനിക്കില്ല.
പിന്നീട് എന്റെ വൈദ്യവൃത്തിയിലും അനേകമനേകം ആളുകള്ക്ക് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. വളരെ പേര്ക്ക് ഫലം കിട്ടി പലര്ക്കും കിട്ടിയില്ല. അതില് കണ്ട ഒരു പ്രത്യേകത - ചെറുപ്രായത്തിലുള്ളവര്ക്ക് വളരെ ഫലപ്രദമാകുന്നു, പ്രായം കൂടുംതോറും ഫലം കുറഞ്ഞു വരുന്നു. അങ്ങനെ ചികില്സ നിഷ്ഫലമായ, ഏകദേശം 35 വയസ്സുള്ള ഒരു സ്ത്രീയുടെ Tonsil operate ചെയ്ത് കണ്ടത് അതില് Tonsilar tissue മുഴുവന് നശിച്ചു പോയിരിക്കുന്നതാണ്. അതായത് chronic Infection കൊണ്ട് ടോണ്സില് നശിച്ചു പോകുന്നതിനു മുമ്പാണെങ്കില് ഇത് ഫലപ്രദമായി എന്നായിരിക്കാം.
ഈ ഒരു സാധ്യതയെ Rheumatic Fever ഉമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി, അതിന്റെ prophyllaxis, or treatment ല് ഇതിനെന്തെങ്കിലും ചെയ്യുവാന് സാധിക്കുമോ എന്നൊക്കെ പഠിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷെ ദൈനംദിനജീവിതമാണ് കൂടുതല് പ്രധാനം, എന്നും നാം ദിവസവും നമ്മുടെ ജോലി ചെയ്തില്ലെങ്കില് നമ്മുടെ കുടുംബം പട്ടിണിയാകും എന്നും മനസ്സിലായതുകൊണ്ട് അതൊന്നും ചെയ്യുവാന് സാധിച്ചില്ല.
ആ എണ്ണയുടെ യോഗം ഇപ്രകാരമാണ്. അതു കാച്ചി അരിക്കുമ്പോള് അതിന്റെ പാകം വളരെ പ്രധാനമാണ് എന്ന് എടുത്തുപറയട്ടെ- പാകം തെറ്റിയാല് ഫലമുണ്ടാകുകയില്ല എന്നു മാത്രമല്ല നീര്വീഴ്ച്ചയുണ്ടാകുകയും ചെയ്യും.
എണ്ണ തേച്ചാല് ഗുണമില്ല എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നവര് കമന്റണമെന്നില്ല- കാരണം ഇത് എന്റെ ഒരു അനുഭവം വെളിപ്പെടുത്തുന്നതുമാത്രമാന്. തര്ക്കത്തിനുള്ള കമന്റുകള്ക്ക് മറുപടിയും ഉണ്ടാവില്ല. നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസം നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ എന്നു മാത്രം അവരോട്.
ബാക്കി ഉള്ളവരോട്- ഇതൊരു ചികില്സാ നിര്ദ്ദേശം അല്ല. പണിക്കര് പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് അങ്ങനെ ചെയ്തു ഇപ്പോള് ഇങ്ങനെ ആയി എന്നൊന്നും പറയുവാന് വേണ്ടി ഉപയോഗിക്കാനുള്ള ഉപദേശം അല്ല- കാലം കലികാലമല്ലെ ഉപഭോക്തൃസംസ്കാരം, കോടതി ഇവ ഉള്ളതുകൊണ്ട് എഴുതിയതാണ്.
കൂവളത്തില , കയ്യോന്നി, വള്ളിയുഴിഞ്ഞ, അമൃത്, പച്ചനെല്ലിക്ക, വെറ്റിലക്കൊടി ഞാലി, കരിനൊച്ചിയില, ഇവ 2 പലം വീതം ഒരിടങ്ങഴി ഉണക്കലരിക്കാടിയില് ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞ് നീരെടുത്ത്, ഒരിടങ്ങഴി എണ്ണയോ, വെളിച്ചെണ്ണയോ ചേര്ത്ത്,
ചന്ദനം രാമച്ചം, കൊട്ടം , ഇരട്ടിമധുരം, നെല്ലിക്കതോട്, ചെങ്ങഴുനീര്ക്കിഴങ്ങ്, മുത്തങ്ങക്കിഴങ്ങ് , നറുനീണ്ടിക്കിഴങ്ങ് ഇവ രണ്ടേകാല് കഴഞ്ചു വീതം അരച്ചു കലക്കി, മുറുകിയ മെഴുക് പാകത്തില് കാച്ചി അരിക്കുക. പാത്രപാകം കര്പ്പൂരം 1/2 കഴഞ്ച്.
ഇതില് നിന്നും പകുതി എണ്ണ മാറ്റി, അതില് പതവറ്റിച്ച, സമം വേറെ എണ്ണ (യോ വെളിച്ചെണ്ണയോ ഏതാണുപയോഗിച്ചതെന്നു വച്ചാല് അത്) ചേര്ത്ത് നേര്പ്പിക്കുക.
ആദ്യത്തെ പകുതിയ്ല്നിന്നും 10ml വീതം കുളിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് തയില് വച്ച് 15-മിനിറ്റ് മുതല് 1/2 മണിക്കൂര് വരെ നിന്ന ശേഷം കുളിക്കുക. ആദ്യത്തെ പകുതി തീര്ന്ന ശേഷം നേര്പ്പിച്ചതുപയോഗിക്കുക. ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു എനിക്കു കിട്ടിയ ഉപദേശം
ഇതു സാധാരണ ഗ്രന്ഥങ്ങളില് കാണാത്ത യോഗമായതുകൊണ്ട് വെറുതേ എഴുതി പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു എന്നു മാത്രം. ആരെങ്കിലും താല്പര്യമുള്ളവരുണ്ടെങ്കില് ഞാന് നേരത്തെ എഴുതിയതുപോലെ Rheumatic Fever Prophyllaxis ലുള്ള സാധ്യതകളും വേണമെങ്കില് പഠിക്കുവാന് സാധിക്കും.
